Shkrimtari Jerome David Salinger, autor i romanit te famshem “I riu Holden” ka nderruar jete ne moshen 91 vjecare.

Ai i mbylli syte pergjithmone ne shtepine e tij ne Corish, ne shtetin amerikan te New Hampshire. Lajmin e beri te ditur djali i shkrimtarit, sipas te cilit, vdekja erdhi per shkaqe natyrore.

Romanin “I riu Holden” ai e shkroi ne vitin 1951 dhe qe prej vitit 1965 vendosi te mos shkruante me. Qe prej vitit 1980 ai nuk dha me asnje interviste. Salinger lindi ne vitin 1919 ne Manhattan dhe u transferua ne New Hampshire duke shkeputur te gjitha marredheniet me njerezit.

Qe prej ketij transferimi, shkrimtari nuk publikoi me asgje dhe dha shume pak intervista. Me romanin e tij, Salinger tronditi themelet e letersise, duke u hapur rrugen shkrimtareve te tjere si, Dom DeLillo dhe Thomas Pynchon./Top Channel

Libri “Getja mes Perendimit dhe misticizmit oriental”, i autorit Edvin Cami eshte promovuar keto dite, duke hedhur drite mbi nje permase te vecante te vepres se poetit gjerman J. V. fon Gete, qe eshte interesi dhe qendrimi i tij tejet pozitiv ndaj Orientit dhe Islamit. Nje qendrim i tille gjen shprehje vecanerisht ne vepren “Divani perendimor-lindor”, qe eshte vleresuar nga disa studiues si epopeja me e rendesishme lirike e shkruar prej poetit te famshem gjerman. Ne veprimtarine e organizuar nen shoqerine e muzikes klasike dhe te asaj mistike orientale, si dhe te recitimit te poezive te “Divanit perendimor-lindor”, ne nje atmosfere terheqese, u diskutua ideja e shprehur prej Getes per zhdukjen e kufijve dhe shtrengimin e duarve mes qyteterimeve e kulturave perendimore e orientale, ne frymezimin e respektit te ndersjelle dhe vlerave te percuara nga besimet monoteiste ne pergjithesi dhe nga Islami ne vecanti. Ky botim i qendres per studime letrare “Pika pa Siperfaqe” vjen ne sfondin e debateve jo pak te ndezura qe prej kohesh zene rendin e dites ne Shqiperi e me gjere, mbi ceshtje si perplasjet e qyteterimeve, rreziqet e shfrytezimit te besimit fetar per qellime terrori, sfida e identiteteve etj./Koha Jone

Pas shume perpjekjeve, Biblioteka Kombetare Fraceze ka mundur te shtije ne dore kopjen origjinale te librit “Historia e jetes time” te joshesit te famshem te femrave dhe shkrimtarit, Giacomo Casanova.
Bashke me doreshkrimin, biblioteka ka siguruar edhe dokumente te tjera qe shkojne deri ne 3700 faqe, te shkruara nga vete Casanova mes viteve 1783-1789. Biblioteka Kombetare Franceze eshte ndihmuar edhe nga qeveria per te blere doreshkrimet e rralla.

Te gjithe rreshtat jane shkruar ne frengjisht dhe ne to pershkruhet jeta private e njeriut te famshem gjate udhetimeve te tij neper Europe ku takoi edhe shkrimtare te medhenj te asaj periudhe si, Volter e Rousseau, kompozitorin Mozart dhe shume krere shtetesh. Natyrisht qe hapesiren me te madhe ne keto kujtime e zene femrat. 122 mendohet se eshte numri i femrave te joshura nga ai, mes te cilave edhe nje murgeshe.

I nderuar me Çmimin Nobel për Letërsinë në vitin 1990, Octavio Paz ishte poeti, eseisti dhe kritiku më i madh i Amerikës Latine, vepra më jetëgjatë e të cilit ishte “Labirinti i Vetmisë”

Perëndimi kthehet nga Lindja në mbarimin e historisë/Një intervistë e shkuar për të kuptuar të tashmen

Paz besonte se “gjërat më të rëndësishme mund të thuhen në hapësirat përtej argëtimit dhe imperativëve komercialë të masmediave”. Megjithëse politika letrare të parëndësishme nganjëherë ndërhynin, Paz ishte një shpirt vërtet fisnik, e gjithë jeta e të cilit qe një eksplorim. Gjithçka i interesonte atij, nga surrealizmi tek sistemi i kastave indiane (qe ambasador i Meksikës në Indi përpara se të jepte dorëheqjen në vitin 1968 në shenjë proteste ndaj masakrës studentore në Tlatelolco).

Në çdo kohë ka breza të humbur, rini të djegura. Dhe Erich Maria Remark, e dinte fare mirë këtë. Jo sepse ai ishte profet, por sepse përjetoi dy luftëra, pa t’i shuheshin një nga një shokët, prej çmendurive të nazizmit. “Gjithmonë besoja se çdo njeri ishte kundër luftës-derisa e kuptova se kishte edhe disa që ishin në favor të saj; në radhë të parë, ata që nuk kishin nevojë të shkonin në luftë!”, – shkruan në një prej veprave të tij shkrimtari. Në 25 shtator 1970, vdiq në një spital të Lokarnos nga një atak në zemër Erich Mara Remark (Kramer). Një shkrimtar, vepra e të cilit nuk njeh moshë. Një vepër humane, prej të parit sukses “Asgjë e re nga fronti i Perëndimit” e që vijoi si një fill lidhës në gjithë krijimtarinë e tij. Një vepër anti luftë, që do të bëhej shkak i përndjekjeve nga nazistët, të cilët pasi i morën vitet më të bukura të rinisë në luftë, e detyruan të largohej nga vendi, i konfiskuan dhe dogjën librat, e dënuan në mungesë, i vranë të motrën, madje i hoqën dhe nënshtetësinë. “Do të kalojnë edhe shumë vjet, ndoshta edhe dhjetëvjeçarë, dhe Remarku do të vazhdojë të lexohet nëpër botë, sepse, fatkeqësisht, breza të humbur, do të ketë në njëfarë mënyre gjithmonë”, – shkruan përkthyesi Robert Shvarc në pasthënien e romanit “Obelisku i Zi”, një ndër 5 veprat e përkthyera prej tij në shqip (“Tre shokët”, “Shkëndija jete”, “Harku i Triumfit”, “Asgjë e re nga fronti i perëndimit” dhe “Obelisku i zi”) .